Vandaag was Arnout Jaspers te gast om te vertellen over zijn vervolg op de Stikstoffuik. Hij had gehoopt dat deze bestseller zichzelf overbodig zou maken: nu waren de feiten duidelijk, nu zou de politiek toch niet anders kunnen dan daarnaar handelen? Helaas, de ideologische bubbel van de machthebbers en hun vazallen bleek na een korte schok weer terug te veren.

Jaspers maakte zelf de vergelijking met de ideologische verblinding als het gaat over Israël of immigratie. Te veel mensen op sleutelposities blijken immuun voor feiten en blijven tegen alles in de dogma’s volgen. Er moet genocide zijn in Gaza, dat is een geloofsartikel. Er mag geen rem op immigratie zijn, en net zo geldt het vasthouden aan een rampzalig stikstofbeleid als natuurbescherming.

In zijn eerste boek had Arnout Jaspers de waanzin van het stikstofbeleid al helder uitgelegd. Niet alleen beschermt dit beleid de natuur niet, het vernietigt de boerenstand. Hiervoor is geen democratisch draagvlak, en al zou dat er zijn, dan nog horen in een fatsoenlijke democratie ook de rechten van minderheden gewaarborgd te zijn. Dat is nu niet zo. De grondrechten van boeren worden op grote schaal geschonden.

Dit alles en nog veel meer bespraken Bart Nijman en ik met Arnout Jaspers. Heeft het nog zin om verzet te bieden aan deze waanzin? We zullen het zien. In elk geval is dit een zaak die het waard is om voor te strijden. U kunt de podcast bekijken en beluisteren via alle gebruikelijke kanalen. Onder de video weer tweets met achtergrond, van 2023 tot nu.

Tweets

In 2023 kwam de eerste versie van De Stikstoffuik uit, en een groot deel van Nederland maakte voor het eerst kennis met de waanzin van ons stikstofbeleid.

Zelfs Maarten Keulemans van de Volkskrant erkende dat Arnout Jaspers gelijk had. En toch kwam De Stikstoffuik niet binnen in de bubbel. Hier mijn stuk van destijds.

Iedereen die feiten boven ideologie stelde, besefte dat De Stikstoffuik wanbeleid aan de kaak stelde. Hier het stuk van Chris Aalberts.

Het ergste van het stikstofbeleid is dat iedereen weet dat het waanzin is en mensen kapot maakt. En toch gaat het door.

En al verschuilen Nederlandse rechters en politici zich graag achter de rug van de EU, dit is een Nederlands probleem.

Dit is de tweet waar ik in de podcast over sprak. De schijnwerkelijkheid die het meedogenloze beleid toe moet dekken.

Voor het uitkomen van de eerste versie van De Stikstoffuik kon het wanbeleid nog geweten worden aan onwetendheid, het volhouden van dit wanbeleid wijst op een dieper probleem.

De bevoorrechte klasse van Nederland heeft een gevaarlijke bubbel gecreëerd waarin waandenkbeelden (over klimaat, stikstof, Israël, immigratie en nog veel meer) het beleid bepalen. Dat de ‘kwaliteitsmedia’ hierin verzaken maakt het nog erger. Onze democratie kan alleen functioneren als er een gesprek mogelijk is.

De volgende Nijman & Charante Podcast zal niet over twee weken uitkomen, maar al op vrijdag 16 oktober. De reden daarvoor hoort u op 16 oktober!

U kunt Maaike van Charante steunen via repelsteeltje.backme.org

Op de hoogte blijven van nieuwe artikelen en podcasts? Volg Maaike op Twitter.