Deze Nijman & Charante Podcast is geheel gewijd aan Israël. Dat is niet voor het eerst, en we storen ons er soms zelf aan omdat er echt wel meer gaande is in de wereld. En toch. Aan het eind overpeinsden we waarom we zo vaak bij Israël uitkomen, en daar zijn echt goede redenen voor. Ten eerste omdat de maatschappijbrede obsessie met Israël om tegengeluid smeekt, ten tweede omdat wij denken dat dit conflict het epicentrum is van de confrontatie tussen het vrije westen en de oprukkende islam, en ten derde omdat Joodse Nederlanders (weer) het kind van de rekening zijn.

Dit alles was reden genoeg voor ons om mee te gaan op de CIDI-studiereis naar Israël en daar nu uitgebreid verslag van te doen. Het was ook reden genoeg om felle kritiek te leveren op bevooroordeelde critici en op Rode Lijn-activisten, die de deur wijd openzetten voor islamisten en selectief verontwaardigd zijn over degenen die zich tegen hen verdedigen. Zij willen helemaal niet geïnformeerd raken over dit conflict, integendeel: zij koesteren liever hun vooroordelen.

Zo niet Bart Nijman en Maaike van Charante! De titelfoto is gemaakt in het Palestijnse hol van de leeuw – het hoofdkwartier van de Palestijnse Autoriteit – en voor de gelegenheid heeft Bart Palestijnse watermeloen verwerkt in het podcastlogo.

De podcast is weer via alle gebruikelijke kanalen te beluisteren, en onder de video vindt u een reeks tweets met relevante informatie. Daaronder ook veel video’s: Nieuws van de Dag met Victor Vlam, Sarah Dobbe (SP) die de Rode Lijn aanprees, en Pieter Klok (Volkskrant) die vond dat de Duitsers maar eens in moeten grijpen in Israël.

Tweets

De eerste dag van de CIDI-studiereis hakte er meteen in. Mazal Tazazo vertelde hoe ze het Novafestival overleefd had, en de hele groep was doodstil.

Het meest indrukwekkende van Mazal Tazazo vond ik nog wel dat ze zo sterk en zo zacht was. Ze is getraumatiseerd, maar niet verbitterd.
De eerste twee dagen was onze gids een oud-generaal die op 7 oktober 2023 een heldenrol speelde, en ons veel kon vertellen over de militaire dreiging waar Israël mee te maken heeft.

Op onze tweede dag gingen we naar het noorden van Israël, en naar de Golanhoogten waar Majdal Shams ligt.

Al tijdens onze reis zagen we dat allerlei Israëlhaters commentaar hadden op onze reis.

Sommigen van ons hadden al veel ervaring met deze haters, en we lachten erom.

En terwijl de haters gaar kookten in hun vooroordelen, stelden wij ons op de hoogte en deden nieuwe informatie op.

We luisterden naar allerlei Palestijnse sprekers, en stonden in de file voor een checkpoint.

Yad Vashem bleek de tweede keer net zo verpletterend als de eerste keer…

In de oude stad van Jeruzalem zag ik in een telefoonwinkel het zoveelste voorbeeld van Palestijnse landhonger.

Terug in Nederland werden we weer geconfronteerd met de kleinzielige bejegening van Israël, en ook van het keurige CIDI.

De hoofdredacteur van de Volkskrant die stelde dat de Duitsers Israël ‘veroorzaakt’ hebben, en nu maar eens moeten ingrijpen.

En natuurlijk zagen we overal de reclame voor de volgende Rode Lijn demonstratie…

De organisatie heeft banden met Hamas, en hetzelfde geldt voor de sprekers. Maar links Nederland ontvangt hen met open armen.

Het is allemaal niet om vrolijk van te worden, maar laat ik eindigen met een moment van vrede. De foto is genomen vanaf de Olijfberg.

Over twee weken is er weer een Nijman & Charante Podcast.

U kunt Maaike van Charante steunen via repelsteeltje.backme.org

Op de hoogte blijven van nieuwe artikelen en podcasts? Volg Maaike op Twitter.