We hadden een planning voor de podcast en toen kwam de Medialogica uitzending over de Jodenjacht in Amsterdam in november 2024. Die uitzending was zondagavond laat, maar hij was zo schandalig dat we gedaan hebben wat we konden om in die korte tijd nog de uitzending te analyseren en tot hoofdonderwerp van de podcast te maken.

Wat gebeurde er bij Medialogica? Alle geïnterviewden – Femke Halsema, journalisten, experts – droegen hetzelfde verhaal uit. De beelden waren geknipt en geselecteerd om nog verdere ondersteuning te bieden, en de geïnterviewden mochten hun beleving centraal stellen. Er kwam niemand aan het woord die een ander geluid liet horen. Kortom, in deze uitzending werd een narratief opgebouwd.

Dat narratief was: die nacht waren er weliswaar wat opstootjes, maar dat was de schuld van de Maccabi supporters en van de overheid. En Israël maakte misbruik van de chaos door een leugenachtig verhaal te verspreiden waarin de Maccabifans tot slachtoffer werden gemaakt en Nederlandse moslims onterecht de schuld kregen. Femke Halsema en de media waren hierdoor overvallen en hebben achteraf spijt dat ze hieraan mee hebben gewerkt.

Wat er in werkelijkheid gebeurde: die nacht verloren de anti-Israël media de greep op het narratief. Ze werden overvallen door de realiteit en waren gedwongen verslag te doen van echte gebeurtenissen. In deze Medialogica uitzending grepen ze de kans om het narratief terug te pakken, en te claimen dat Israël die nacht een vals narratief de wereld in had gestuurd waar zij slachtoffer van waren.

De tijd was te kort om alles te checken, maar dit is de hoofdlijn. Verder spraken Bart en ik nog over de neutraliteit van de politie en islamitische indoctrinatie via kinderboekjes. Onder de video van de podcast – ook te beluisteren via Spotify – vindt u tweets met extra informatie.

Tweets

Het kwam niet goed uit in het narratief van veel Nederlandse media – waarin Israëli’s steevast daders zijn, en moslims slachtoffers – maar de beelden van de Jodenjacht spraken voor zich.

Wat ook niet uitkwam in het narratief van kwaadaardige Israëli’s (en dus niet bij Medialogica te zien was): de Maccabifans en de Ajaxfans vierden vrolijk samen feest.

Anti-Israëlpropagandisten zoals Owen Jones probeerden direct na de Jodenjacht al de schuld bij de Maccabi supporters te leggen. In deze twitterdraad een uitstekende weerlegging (met veel bewijsmateriaal) van deze nonsens.

Bij Medialogica een ingekort stukje van het fragment in onderstaande tweet, dat moet suggereren dat de taxichauffeurs slachtoffers waren in plaats van daders.

Er is geen enkel bewijs dat Maccabifans taxichauffeurs mishandeld hebben. Er is wel bewijs dat taxichauffeurs Maccabifans mishandeld hebben.

In de Medialogica uitzending komt uitgebreid Anya Topolski aan het woord die ‘als Joodse’ (met watermeloenoorbellen) benadrukt dat de IDF genocide pleegt, en dat dus de Maccabifans ‘het geweld van genocide’ in hun lijf hebben zitten en een gevaar voor anderen zijn. Zij beweerde (vanaf 38:24) dat antisemitisme niet bij moslims vandaan komt, maar alleen bij ‘de kerken’. Moslims kunnen bij haar sowieso geen kwaad doen, zoals blijkt uit onderstaande twitterdraad.

Er komt nog een Joodse met de ‘juiste’ mening aan het woord: Hilla Dayan. Deze Hilla Dayan ziet Israël als de grote boosdoener, en beweerde in de Medialogica uitzending dat Israël Hasbara bedreef. “Dat is wat Israël doet om campagne te voeren. Hasbara betekent letterlijk propaganda (corrigeert zichzelf, was wel freudiaans) of letterlijk ‘uitleg’ van een positie. Maar dat is in de praktijk een soort propaganda arm van de Israëlische regering.” Suggestie: het was allemaal propaganda van Israël.

Voor de echte Israëlhaat moet je bij dergelijke Joden zijn, en ook zonder hen was er al genoeg Israëlhaat in deze uitzending. Lotfi El Hamidi, Annet de Graaf en Step Vaessen hebben hun sporen wel al verdiend in dit opzicht, maar de echte deceptie was Femke Halsema, die de Joodse gemeenschap een vileine trap na gaf (27:25): “De emoties in de Joodse gemeenschap in Amsterdam waren zo hevig op dat moment dat ik weinig ruimte ervoer om dat te relativeren zonder mensen echt heel veel pijn te doen.” Kortom: het was ‘de schuld van de Joden’ dat zij niet het gebruikelijke anti-Israëlnarratief had gevolgd.

Tenslotte was er nog Wilma de Haan (NOS) die eerder dit jaar een blij intern mailtje stuurde toen Nasrah Habiballah het woord genocidaal had gebruikt (hoera!!) en die nu mocht betreuren dat ze niet meer weerstand had geboden toen er verslag moest worden gedaan van de Jodenjacht in Amsterdam.

Kortom: de hele Medialogica uitzending was een poging het narratief weer naar de ‘goede’ kant te draaien. Wat er ook gebeurt: Israël is de schurk.

Volgende week is er geen podcast, maar 5 januari zijn we er weer!

U kunt Maaike van Charante steunen via repelsteeltje.backme.org

Op de hoogte blijven van nieuwe artikelen en podcasts? Volg Maaike op Twitter.