TitelfotoSenior Humanitarian and Reconstruction Coordinator for Gaza Sigrid Kaag door USAID U.S. Agency for International DevelopmentCC BY-NC 2.0.

Sigrid Kaag heeft een nieuwe droombaan, maar die zou voor Gaza en Israël wel eens een nachtmerrie kunnen worden. Hopelijk zullen de onthullingen over UNRWA en de herinneringen aan eerdere leugens en mislukkingen van Kaag verhinderen dat zij al te veel kwaad kan doen. Het is tijd om te leren van de geschiedenis.

Eindelijk lijkt het tot de rest van de wereld door te dringen: UNRWA, de VN-organisatie die speciaal verantwoordelijk is voor Palestijnse vluchtelingen, is totaal verdorven. Vorige week heeft UN-watch, een ngo die de VN kritisch volgt, bewijzen naar buiten gebracht dat talloze UNRWA docenten feest vierden over de pogrom van 7 oktober, en sindsdien volgden nog ernstiger beschuldigingen.

Komende dinsdag zal Hillel Neuer – de topman van UN-watch – getuigen voor het Amerikaanse congres. De VN had tot nu toe geweigerd om de rapporten van UN-watch serieus te nemen, maar nu het machtige Amerikaanse congres zich hierover gaat buigen, kan de VN geen doofheid meer voorwenden. Ineens is secretaris-generaal António Guterres diep geschokt, moet er snel een onderzoek komen, en worden UNRWA-medewerkers ontslagen.

Sigrid Kaag naar Gaza

De ‘geschoktheid’ bij allerlei vooraanstaande figuren zou zelfs de grootste optimist nog cynisch maken. Het is al jaren bekend hoe verdorven UNRWA is, maar na elke nieuwe onthulling koos men weer voor wegkijken. En een voorbeeld van dit wegkijken was de aanstelling van oud-UNRWA-medewerker Sigrid Kaag als VN-coördinator humanitaire hulp en wederopbouw in Gaza.

In het NOS-bericht hierover kunnen we lezen hoe Unicef-vertegenwoordiger in Pakistan Abdullah Fadil net als vele anderen de loftrompet stak over de Nederlandse oud-minister. “Zij is bij uitstek gekwalificeerd, zowel vanuit een professioneel als moreel standpunt bekeken. Ze heeft laten zien dat ze onpartijdig kan zijn en dat ze geen kant kiest in lastige vraagstukken, behalve misschien als het om essentiële waarden gaat die we bij de VN kennen.”

Onpartijdig? Sigrid Kaag? In dit conflict?!

Buitenhof in 1996

Ik neem u even mee naar 6 oktober 1996. Op dat moment was Sigrid Kaag al getrouwd met Anis al-Qaq, destijds viceminister van Arafat, en zij was Senior Program Manager bij het kantoor externe betrekkingen van UNRWA. Zij sprak Arabisch en kende Arafat persoonlijk. Paul Witteman ontving haar bij Buitenhof samen met Wiesje de Lange, een Israëlische Jodin van Nederlandse komaf. U kunt dat gesprek hier terugkijken.

Wie deze video bekijkt, ziet hoe Sigrid Kaag meteen al tweeëneenhalve minuut lang haar zegje mocht doen – inclusief beschuldigingen aan het adres van Israël – terwijl Wiesje de Lange ook daarna nauwelijks aan het woord kon komen. Paul Witteman was duidelijk gecharmeerd van Kaag en haar zaak, en bleek schaamteloos partijdig. Maar dat was niet het ergste van dit gesprek. Het ergste van dit gesprek was wat Sigrid Kaag deed.

Palestijnse leugens

Zodra Wiesje de Lange ging vertellen over misdaden van de Palestijnse autoriteit – terreur tegen de eigen bevolking – onderbrak Kaag haar. Toen De Lange vertelde dat Arafat zelf tegen Palestijnen zei dat de Oslo akkoorden slechts een dekmantel waren om later beter toe te kunnen slaan, praatte Kaag erdoorheen. Wiesje de Lange vertelde over een Palestijns manifest waarin de vernietiging van Israël als doel werd beschreven, en Sigrid Kaag stelde dat zo’n manifest niet bestond.

Al deze beweringen van De Lange zijn waar en uitvoerig bewezen, en Kaag wist dat. Zij was een insider. Zij wist heel goed wat Arafat in het Arabisch tegen zijn volgelingen zei, ze kende het handvest van Hamas, ze wist dat de Palestijnen met twee tongen spreken. Zij zette De Lange neer als leugenaar, en Paul Witteman steunde haar. Die zag Kaag waarschijnlijk als ‘die beschaafde vrouw’ en De Lange als ‘dat opgewonden Joodse vrouwtje’. Maar Sigrid Kaag loog.

En daar bleef het niet bij. Telkens als De Lange probeerde uit te leggen hoe diep de Joodse band met het land Israël is – ze sprak onder andere over opgravingen – praatte Kaag door haar heen. Twee keer probeerde Wiesje te vertellen over haar jeugd als onderduikkind, als enige overlevende van haar hele familie, en Kaag praatte er botweg doorheen.

Waarom wilde De Lange deze dingen vertellen? Omdat ze probeerde uit te leggen dat Joden in de hele wereld vervolgd zijn en nu besloten hebben zich niet meer te laten verdrijven of uitroeien. Maar dit geluid kon Sigrid Kaag niet tolereren. Blijkbaar moest voorkomen worden dat kijkers sympathie voor Israëlische Joden zouden kunnen krijgen.

Niets veranderd

Nu zult u zeggen: dit gesprek is bijna dertig jaar geleden, moeten we dat Sigrid Kaag nog nadragen? Dat moeten we zeker. En we mogen blij zijn dat we deze opname hebben, uit een tijd dat Kaag nog niet gewiekst genoeg was om handig te liegen. Of misschien kunnen we beter zeggen: uit een tijd dat lieden als zij nog ongestoord konden liegen, omdat de oude media nog niet echt te maken hadden met tegenspraak op internet.

Minister Kaag

Tegenwoordig zal Sigrid Kaag misschien niet meer zo openlijk liegen, maar haar overtuigingen zijn niet veranderd. In 2017 haalde D66 haar naar Nederland, en tot haar vreugde werd zij in oktober van dat jaar beëdigd als minister voor Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking in het kabinet-Rutte III. In die functie had zij zeggenschap over de geldstromen naar Palestijnse organisaties.

Al in januari 2018 kwam de lakmoestest. President Trump bevroor de Amerikaanse subsidie aan UNRWA, en Kaag schoot haar Palestijnse vrienden te hulp. Dit deed zij niet in overleg met de andere coalitiepartijen, integendeel. Ze wachtte met de bekendmaking tot na een besloten coalitieoverleg. Zo stelde zij hen voor een voldongen feit, en de coalitiepartners waren daar niet blij mee. Maar het was al gebeurd, en knarsetandend werd het geslikt.

Rina Shnerb

De tweede lakmoestest was dramatischer. Op 23 augustus 2019 kwam een Joods meisje, Rina Shnerb, om bij een aanslag. De Palestijnse daders bleken lid te zijn van het Volksfront voor de Bevrijding van Palestina (PFLP), een organisatie die op de Europese lijst van terroristische organisaties stond. Omdat ze ook werkten voor de Palestijnse landbouworganisatie UAWC – gesubsidieerd door Nederland – werden ze gedeeltelijk door Nederland betaald.

De Nederlandse regering was al een paar keer gewaarschuwd vanwege de banden tussen medewerkers van de UAWC en de PFLP, maar pas in de zomer van 2020 kondigde Kaag een extern onderzoek aan en stopte de subsidie aan UAWC. Inmiddels was ook tot de Nederlandse media doorgedrongen dat Nederland zijdelings betrokken was bij de aanslag op Rina Shnerb, en Kaag kreeg vragen van journalisten.

Subsidies

Dat de minister hier ten onrechte beweerde dat de ambassadeur langs was geweest bij de rouwende familie, zei al iets over haar gebrek aan empathie met de Joodse slachtoffers. Dat zij begin 2021 de betalingen deels weer hervatte, is problematischer. Juist iemand als Kaag, die zo goed op de hoogte is van Palestijnse zaken, zou heel goed moeten weten waar al die subsidies heengaan.

EW Magazine berichtte in mei 2021 dat Nederlands hulpgeld via verschillende ngo’s werd doorgesluisd naar terroristische activiteiten van de PFLP. De informatie kwam van de Israëlische veiligheidsdienst, maar EW kon de betrouwbaarheid van het rapport verifiëren. Dit gedetailleerde verslag maakt duidelijk hoe diep deze corruptie zit, en hoe dubieus de keuzes van minister Kaag waren.

In het gesprek bij Buitenhof zagen we wie Sigrid Kaag is, en we hebben het sinds 2017 weer kunnen zien. Kaag subsidieerde Palestijnse organisaties, zelfs als banden met terrorisme al bewezen waren. Ze stond nog steeds pal voor UNRWA, ondanks het feit dat al jaren uitvoerig bewezen is dat kinderen op UNRWA-scholen en in UNRWA-zomerkampen worden klaargestoomd voor terrorisme.

Kaag als redder van Gaza

En nu is zij als vredesengel naar Gaza gestuurd om de bevolking van Gaza te helpen. Een bevolking waarvan bijna de helft uit minderjarigen bestaat die allemaal zijn opgegroeid met deze giftige indoctrinatie. De rot in Gaza zit diep. Al die corrupte ngo’s die daar werkzaam zijn, wisten van de tunnels en van de wapenopslagplaatsen in scholen, ziekenhuizen en moskeeën.

Moet Gaza na dit alles ‘gered’ worden door Sigrid Kaag?

Het gaat me nu even niet om haar incompetentie. Het gaat me niet om haar totale mislukking als partijleider en minister, of haar afgang als voorvechter van vrouwenrechten tijdens die rampzalige persconferentie over de affaire Van Drimmelen. Het gaat me om het kwaad dat zij in dit conflict al gedaan heeft, en het kwaad dat zij nog aan kan richten.

Willens en wetens

Er zijn weinig mensen waarvan ik denk dat ze echt slecht zijn, maar elke keer dat ik Sigrid Kaag zie, voel ik afschuw. Want Kaag is geen dom palestinasjaaltje dat met haar vriendinnetjes meeloopt om ‘from the river to the sea!’ te schreeuwen, zonder zelfs maar te weten om welke rivier en zee het gaat. Sigrid Kaag weet van de hoed en de rand, al decennia.

Zij weet wat de leugens toedekken, zij weet hoe het Palestijnse volk al decennia vergiftigd wordt met Jodenhaat, tot ver voorbij genezing. Zij weet hoeveel kwaad UNRWA heeft gedaan. Zij weet dat allemaal, en werkt mee om dit kwaad in stand te houden. En met een air van morele superioriteit eigent ze zich het recht toe om te liegen en eigenmachtig te handelen.

Er is niets wat wijst op enige verandering bij deze vrouw, en daarom had zij nooit deze functie mogen krijgen. Het is te hopen dat UN-watch Sigrid Kaag net zo scherp in de gaten zal houden als UNRWA, en het is vooral te hopen dat de machtigen der aarde niet langer de leugens toe zullen dekken, al zal dat wel te veel zijn gevraagd.

Sigrid Kaag is een ramp voor Gaza.

Vond je dit artikel goed? Steun Maaike van Charante via repelsteeltje.backme.org

Op de hoogte blijven van nieuwe artikelen? Volg Maaike op Twitter.